9 december: The Horrorist – One Night in NYC

Genre: Techno?

Jaar/Land: 1998 (Denemarken)

Hoe kun je mensen ongelijk geven wanneer ze techno associëren met duisternis? Met drugs? Met Slechte Mensen? Elke tegenwerping wordt ontkracht wanneer men muziek aan zet van Oliver Chelser aka. The Horrorist. Deze gestoorde gast is al vanaf de begindagen bezig een mix te maken van techno en hardcore die zo ziek is dat de meeste mensen van beide genres hem wel kennen. Waar de technoliefhebbers over hem zwijgen, namen de gabbers zijn naam maar al te graag in de mond. Niet vreemd dat ze zo slecht te boek stonden. Want waar Eminem de gehate hiphopper is, is het Chesler die de housescène tot geweld aanzet. De liedjes uit de echte gabbertijd zetten stuk voor stuk aan tot één van de volgende zonden:

(1) drugsgebruik;

(2) verkrachting;

(3) roof;

(4) verheerlijking van het junkenleven.

Het liedje wat we vandaag zullen bespreken verheerlijkt hiervan punten (1) en (2). Ik heb de plaat wel eens aan mensen laten horen, en het is me al gelukt meisjes van de zelfde leeftijd en kindjes aan het huilen te krijgen, zonder zelf iets te doen behalve op ‘play’ te drukken. In dit liedje, dat muzikaal niets voorstelt maar qua opbouw en tekst als een horrorfilm in geluid overkomt, verhaalt over een jong meisje dat voor het eerst naar New York gaat, een leuke jongen ontmoet, met hem mee naar huis gaat, een pilletje accepteert en … Wel, laat ik het leukste niet weggeven. Een ideaal bedtime-story voor ouders en voor kinderen.

Voor ouders die zich willen overtuigen van het feit dat ze hun kinderen niet naar housefeesten moeten laten gaan, en voor pubers die twijfelen of ze wel willen: luister hier One night in NYC.