20 december: Charlie Haden, Lee Konitz & Brad Mehldau – Alone Together

Genre: jazz

Jaar/land: 1997 (V.S.)

Er zijn een aantal composities die elke zichzelf respecterende jazzartiest nou eenmaal moet spelen: ofwel omdat het de inspiratiebron is geweest om zelf te gaan spelen, ofwel omdat men er, eenmaal bekend geworden, eigen associaties bij heeft, die men aan het publiek kenbaar wil maken. Alone together is zo’n compositie. Het is vóór 1952 geschreven door Howard Dietz en Arthur Schwartz, en sindsdien in totaal 544 keer opgenomen in verschillende versies. Klassieke uitvoeringen zijn van Miles Davis en met name Chet Baker. De versie die ik vandaag bespreek is iets minder orthodox: de oude meesters Lee Konitz en Charlie Haden voeren hem live in de Los Angeles's Jazz Bakery uit met de jonge Europese pianovirtuoos Brad Mehldau – het beste alternatief dat Europa te bieden heeft voor de gladde Amerikaanse pianist Keith Jarret.

Het nummer begint met een enkele saxofoon, die rustig een minuutje de standaardcompositie doorfluit. Dan klinken er enige verstrooide pianotoetsen. De klassieke compositie is als een te strakke huid, die telkens door een improvisatie van Konitz wat uitgerekt wordt. Haden brengt de compositie weer in het gareel, waardoor de huid van de compositie de macht weer herkrijgt over de onderliggende instrumentale spierenbundels Mehldau en Konitz. Dan zijn de spieren weer sterker, en raakt het thema verloren. Dertien minuten lang filosoferen de heren muzikaal op het thema Alone together. Een heerlijke opener van een prachtige moderne jazzplaat.

Luister het prachtige begin van Alone Together hier.