26 november: J.J. Cale – Lady Luck

Genre: rock / country

Jaar/land: 1990 (V.S.)

Je rijdt ergens in de woestijn van Zuid-Californië, en je merkt dat je ongelofelijk veel zin hebt in een biertje. Meteen nadat die gedachte zich manifesteerde, zie je een trailerpark, waar één van de caravans een loshangend uithangbord draagt, dat bier aanprijst. Wellicht hoor je dan het ontspannen en ongedwongen geplingel van een gitaar. Het geluid volgend, kom je terecht bij een stuk of vier grijze vijftigers die met blikjes bier om een lege ton heen zitten. De één tokkelt wat, de ander neuriet een melodietje. Zo bracht ook cultheld J.J. Cale (1939 – ) zijn dagen door. Het is dat hij in 1991 een contract met Virgin sloot waardoor hij een huis kon kopen, anders zat hij er nog zo bij.

Sinds de jaren ’70 speelt hij feitelijk één en hetzelfde melodietje (zijn eigen woorden), maar dat melodietje is wel erg lekker. Hij is niet zo op woorden. Liever tokkelt hij een beetje, neuriet hij wat. En dan nog mixt hij achteraf het liefst zijn stem weg in de studio. Interviews of optredens, daar houdt hij niet van. Toch gek dat zo´n loner tot inspiratie heeft gediend voor sterren als Mark Knopfler en Eric Clapton. De laatste heeft Cale’s hit Cocaine op prettige wijze verneukt.

Het is aan al zijn albums te horen dat hij zijn leven lang in de obscure nachtclubjes van het Midwest heeft gespeeld. Zijn muziek blijft op de achtergrond, tot er opeens een riedeltje uitspringt dat om aandacht vraagt, en dan alleen zeer voorzichtig. Lady Luck is nummer dat inhoudelijk net zo weinig zegt als zijn andere nummers. Het onderscheidt zich alleen door het heerlijke melodietje. J.J. Cale is altijd geschikt als achtergrondmuziek, en legt een heerlijk onafhankelijk, werkelijk Amerikaans sfeertje neer.

Te beluisteren via: http://www.amazon.com/exec/obidos/tg/wma-pop-up/-/B0000004W1001004/102-6198427-6260107