23 november: Lloyd & Devon – Push Push

Genre: Reggae

Jaar/land: 197?/Jamaica

Bob Marley is zó groot geworden dat niemand meer oog had voor waar hij vandaan kwam: hij kreeg een contract aangeboden van een groot internationaal recordlabel en daarmee verwerd hij tot internationaal erfgoed van de menselijkheid. Jamaica beleefde enige toeristische hoogtijdagen maar dat was voor korte duur, aangezien de meeste Jamaicanen die een instrument konden bespelen snel weg waren, naar Londen of Amerika. Pas toen Marley overleed, en zijn complete werk in honderd verzamelde werken en remixen was heruitgegeven, ging men proberen de lacune die er in reggaeland ontstond, op te vullen. Eerst gebeurde dat met aan de Amerikaanse smaak geassimileerde artiesten zoals Eek-A-Mouse en Yellowman; pas naderhand kwam de aandacht op ‘authentiekere’ reggae te liggen, afkomstig uit het kloppend hart van reggae – de krakkemikkige studio van Coxsonne Dodd in Kingstown, Jamaica. In deze Studio One was het dat Mister Marley zijn eerste plaatjes opnam; ook Ernest Ranglin, ook wel gezien als de grondlegger van de reggae, begon er zijn carrière.

Enkele jaren geleden kwam er voor het eerst een verzamelaar uit van de minder bekende Studio One artiesten. Sindsdien zijn er tientallen albums uitgekomen, elk met een ander thema. Elk van de albums heeft er wel een pareltje tussen zitten, maar vandaag bespreken we er één die op het album Studio One Disco Mix staat: Push Push van Lloyd en Devon. De heren heten voluit Lloyd Robinson & Devon Russell. Ze hebben samen een nummertje of vijf opgenomen, en er blijven nieuwe opnames opduiken. Het is niet zo gek dat dat even duurt, aangezien de heren geen cent te makken hadden en dus slechts 12-inches konden opnemen, plaatjes met slechts één nummer.

Push Push is een uitermate funky reggaenummer waarin een Hammondorgeltje met een saxofoon en een vreemd computerbliepje om elkaar dansen; Lloyd en Devon zingen samen dezelfde, simpele teksten, waarbij de één hoog, en de ander laag zingt. Ze zingen net uit de maat allebei, wat het nummer een kinky effect geeft: je kan horen dat het warm kan zijn op Jamaica. Dit nummer leent zich, net zoals de rest van het album overigens, uitermate goed voor een jointje en een fruitsapje.

Te beluisteren via: http://www.souljazzrecords.co.uk/audio/files/98/170.m3u